Πολιτική - Οικονομία- Κοινωνία

Παγκοσμιοποίηση, λαϊκισμός και Αριστερά

Ορισμένες σκέψεις με αφορμή τις πρόσφατες εκλογές στην Ιταλία

Του Κάρλο Φορμέντι

Ηεκλογή του Μακρόν στη Γαλλία, και η επάνοδος της Μεγάλης Συμμαχίας CDU-SPD στη Γερμανία, δημιούργησαν στις φιλελεύθερες ελίτ την ψευδαίσθηση πως το κύμα του λαϊκισμού εκτονώθηκε πλέον.

Ποιος φοβάται την Κοινωνιολογία;

Συντάκτης: Θανάσης Βασιλείου

Η συζήτηση για την Κοινωνιολογία δεν εξαντλείται σε τούτο το αφιέρωμα. Πολλά θέματα, που εκτείνονται από τα σχολικά βιβλία, τη διδασκαλία ή και εξέταση του μαθήματος μέχρι τα ζητήματα του κλάδου στην εκπαίδευση, δεν κουβεντιάζονται εδώ.

Πραγματική συμφιλίωση χωρίς Δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει: Οι νεοαποικιοκράτες υπάρχουν

Του ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟΥ*

Δεν ξεχνώ ποτέ ότι η Μάχη της Κρήτης και η καθολική Αντίσταση του ανυπότακτου λαού της έδωσε ένα γερό χαστούκι στην υπεροψία του Χίτλερ και τον υποχρέωσε να μη χρησιμοποιήσει ξανά τους αλεξιπτωτιστές σε μεγάλης κλίμακας επεμβάσεις.

Σαμίρ Αμίν: «Παίξτε το χαρτί μιας γενικής πολιτικής και ιδεολογικής αντεπίθεσης»

ΑΝΤΙΟ ΔΑΣΚΑΛΕ!!!

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Ερρίκο Φινάλη

Ο Σαμίρ Αμίν, οικονομολόγος και διανοούμενος διεθνούς εμβέλειας, και ειλικρινής φίλος του ελληνικού λαού, γεννήθηκε το 1931 στην Αίγυπτο

Συνέντευξη Κάρλο Φορμέντι: «Η ταξική πάλη παίρνει σήμερα τη μορφή του λαϊκισμού»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Γιώργο Πατέλη

Το βιβλίο του Ιταλού συγγραφέα και δημοσιογράφου Κάρλο Φορμέντι «Η εκδοχή του λαϊκισμού, η ταξική πάλη στον νεοφιλελευθερισμό», έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις στη γειτονική Ιταλία.

Ταρίκ Αλί: «Ακούστε τους που γαυγίζουν!»

Ταρίκ Αλί: «Ακούστε τους που γαυγίζουν!»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Χρήστο Γιοβανόπουλο

Μετάφραση: Πέτρος Αλ Αχμάρ

Στο πρόσφατο Φεστιβάλ Resistance είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον πακιστανο-βρετανικής καταγωγής Ταρίκ Αλί, από τις ιστορικές φυσιογνωμίες της Βρετανικής Αριστεράς και τους πιο σπουδαίους πολιτικούς αναλυτές. Το βάθος και η ευστοχία των απόψεών του επιβεβαιώνονται από τα όσα ακολούθησαν τη συνέντευξή του, που πραγματοποιήθηκε μία εβδομάδα πριν την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος, και τμήμα μόνο της οποίας δημοσιεύουμε.

Τι είναι ο οικονομικός ιμπεριαλισμός;*

Συντάκτης: 

Τζακ Ράσμους**

Ο φετινός Αύγουστος σηματοδότησε το «τέλος» του τρίτου προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας, διάρκειας από το 2015 έως το 2018. Εάν επρόκειτο να πιστέψουμε τον ευρωπαϊκό και τον αμερικανικό Τύπο, η Ελλάδα έχει τώρα ανακάμψει και βγαίνει από τα προγράμματα διάσωσης και τη σχεδόν δεκαετή κρίση χρέους, μαζί με την ύφεση που αυτή προκάλεσε. Ομως αυτό το συμπέρασμα δεν θα μπορούσε να βρίσκεται μακρύτερα από την αλήθεια.

Το παρασκήνιο για την προληπτική πιστωτική γραμμή

Tου Γεράσιμου Ποταμιάνου

Είναι εμφανής η διάσταση απόψεων για τους όρους που θα συνοδεύουν την χώρα στην έξοδό της στις αγορές. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υποστηρίζει ότι είναι αναγκαία η προληπτική πιστωτική γραμμή. Υπέρ του δανεισμού με εγγύηση μόνο ένα «αποθεματικό ασφαλείας» που αποκαλεί «καθαρή έξοδο», τάσσεται η ελληνική κυβέρνηση, συνεπικουρούμενη από την Κομισιόν. Η διαμάχη ανάγεται σε διαφορετικές ερμηνείες, σχετικά με την διευθέτηση του χρέους, τις προβλέψεις για τους ρυθμούς ανάπτυξης και την αντοχή των τραπεζών.

Το υπερ-ΤΑΙΠΕΔ, Δούρειος Ίππος της Κατοχής

Ακόμη και η ονομασία είναι ψευδεπίγραφος, αφού δεν πρόκειται για ιδιωτική, αλλά δημόσια περιουσία

Της Αθανασίας Φωτιάδη*

Το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) είναι συνδεδεμένο άρρηκτα με τις δανειακές συμβάσεις και τους μνημονιακούς Νόμους που τοποθέτησαν την πατρίδα μας στη σανίδα του Προκρούστη. Το ΤΑΙΠΕΔ ιδρύθηκε με τον Νόμο 3986/1-7-2011 για τα Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής Μεσοπρόθεσμου πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015 και τροποποιήθηκε με την 3η Δανειακή Σύμβαση που σύναψε η Κυβέρνηση Τσίπρα με τους Δανειστές ξεπουλώντας τον αντιμνημονιακό αγώνα.

Το υπερλόμπι των αγορών

Οι τράπεζες, η Κομισιόν και η ΕΚΤ

Του Γιώργου Βασσάλου,

Διδάσκοντος Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Λιλ

Η δεκαετία που ακολούθησε τη μεγάλη κρίση του 2008 ανέδειξε το εξής: η πολιτική δύναμη που συσσώρευαν από τη δεκαετία του ’70 οι ιδιωτικές τράπεζες και οι υπόλοιποι χρηματοπιστωτικοί κολοσσοί ήταν τόσο μεγάλη που άντεξε ακόμη και την καταφανή κατάρρευση της βασικής υπόθεσης στην οποία η χρηματοπιστωτική απελευθέρωση στήριζε τη δημόσια δικαιολόγησή της: η ανάπτυξη των χρηματοπιστωτικών αγορών δεν ωφελεί αναγκαστικά την πραγματική ανάπτυξη.

Τρία χρόνια μετά

Του Δημήτρη Σούλτα

Τρία χρόνια μετά το δημοψήφισμα το "μέτωπο της λογικής", οι "μαχητές της ευρωπαϊκής ιδέας" αντί επιτέλους να αναρωτηθούν τι έγινε τότε, γιατί όλος αυτός ο κόσμος αψήφησε την προπαγάνδα και την κινδυνολογία και είπε "όχι" στα προγράμματα που έκαναν κουρέλι τη ζωή των περισσότερων, καταναλώνονται σε χαρακτηρισμούς και επιμένουν σε έναν μάλλον αστείο μανταμσουσουδισμό, ποιυ θεωρεί τους ίδιους σοφούς και σώφρονες και όλους τους υπόλοιπους ανώριμα ανήλικα.