Καζάν-καζάν ή καζάν(ι) που βράζ(ει);

Του Γιώργου Τσίπρα

Η ρηματική διακοίνωση της Αθήνας, στις 20 Φεβρουαρίου, εκτός της πολύμηνης καθυστέρησης (από την τουρκική παραχώρηση άδειας ερευνών τον Απρίλιο του 2012), συνοδευόταν από ένα κάποιο υποβαλλόμενο εφησυχασμό για το επαρκές των ενεργειών από ελληνικής πλευράς.

Διαβάστε Περισσότερα

Και τώρα τι;

Του Γιάννη Ραχιώτη

To αίσθημα της ήττας είναι διάχυτο. Σ’ αυτή την κρίσιμη συγκυρία δεν ανταποκριθήκαμε. Δεν αναδείξαμε πολιτικά υποκείμενα ικανά δώσουν άλλη κατεύθυνση στα πράγματα. Στην κοινωνία είναι πια εδραιωμένη η πεποίθηση ότι δεν υπάρχει εναλλακτική στη νεοφιλελεύθερη αποδόμηση.

Διαβάστε Περισσότερα

Κράτος δεν ήμασταν ποτέ

Ως εκ τούτου θεωρώ περίσσεια θράσους να βγαίνουν τώρα χέρι – χέρι «αριστεροί» και δεξιοί να μας κουνήσουν το δάχτυλο λέγοντας ότι κράτος είμαστε όλοι μας κι ότι αν δεν πληρώσει κάποιος από εμάς φόρους θα υποχρεωθούμε να τον πληρώσουμε οι υπόλοιποι.

Να θυμίσω, λοιπόν, ότι για τα εισοδήματα του 2010, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι φορτώθηκαν το 70% του συνολικού εισοδήματος που προέκυψε από τις φορολογικές δηλώσεις και πλήρωσαν το 55% του συνολικού φόρου που έλαβε το κράτος. Ως εκ τούτου, εμείς δεν ήμασταν ποτέ το κράτος. Εμείς ήμασταν οι φοροδότες και το κράτος ήταν ένας εσμός αφορολόγητων και φοροφυγάδων φοροεισπρακτόρων.

Εμείς και το κράτος, λοιπόν, καμία σχέση. Έτσι το ήθελε το κράτος. Τώρα βγάζει εμάς ενόχους το κράτος. Δε μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο, για ποιο έγκλημα. Το κράτος, το σημερινό «αριστερό» κράτος συνεχίζει την ίδια πρακτική. Διατηρεί τις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών, επιτρέπει στο πανεπιστημιακό ιατρικό κατεστημένο να απολαμβάνει προκλητικά προνόμια και παίζει το επικοινωνιακό παιχνίδι των προστίμων. Για παράδειγμα αναφέρω ότι το 2011 βεβαιώθηκαν πρόστιμα ύψους 1,572 δισ. ευρώ για να εισπραχθούν τελικά 29 εκατ. ευρώ. Το 2015, ο Λ. Μπόμπολας πλήρωσε για φοροδιαφυγή 1,8 εκατ. και την ίδια ημέρα η εταιρεία του υπέγραψε σύμβαση με την ΕΓΝΑΤΙΑ ΑΕ περίπου 60 εκατ. ευρώ για λειτουργία και συντήρηση. Το ποιος βγήκε κερδισμένος από την … ποινή δε χρειάζεται και μεγάλη σκέψη.

Στα περί ήθους, λοιπόν, καλό είναι να μη μας κουνάει κανείς το δάχτυλο. Ειδικά όταν ο κ. Φλαμπουράρης στις 15 Σεπτεμβρίου του 2015 δήλωνε για τη σχέση του με την τεχνική εταιρεία ΔΙΑΤΜΗΣΗ: «Κάθε Έλληνας μπορεί να έχει μετοχές σε διάφορες εταιρίες. Δεν απαγορεύεται να έχει μετοχές σε εταιρίες ούτε ο υπουργός» και στις 13 Οκτωβρίου του 2015 δήλωνε: «Όταν ορκίστηκα υπουργός στις 26 Ιανουαρίου 2015 οι μετοχές μου είχαν μεταβιβαστεί». Δεν πέρασε ούτε ένας μήνας και οι μετοχές ξεπουλήθηκαν και πουλήθηκαν και άρμεγε και κούρευε κι από την πόλη έρχομαι… Θα μου πείτε, τυπικό το ζήτημα, αλλά όλα τυπικά δεν είναι πια;

Δεν αρκούν αυτά, όμως. Δεν μας έφταναν οι φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών, των καναλαρχών, των βουλευτών και της Hochtief, αλλά έρχεται τώρα η «αριστερή» κυβέρνηση να παραχωρήσει νέες απαλλαγές καθώς με το άρθρο 10 στο κεφάλαιο «διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Εσωτερικών» του πολυνομοσχεδίου, απαλλάσσονται από δημοτικά τέλη τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αναπτύσσουν ή πρόκειται να αναπτύξουν εμπορική δραστηριότητα σε ακίνητα που έχουν παραχωρήσει το δημόσιο, το ΤΑΙΠΕΔ και οι δήμοι.

Η πριμοδότηση αυτή έρχεται την ώρα που είναι σε εξέλιξη η ιδιωτικοποίηση 14 αεροδρομίων, ενώ θα επωφεληθούν και οι μελλοντικοί επενδυτές των λιμανιών και όσοι αποκτήσουν μακροχρόνιες συμβάσεις για την αξιοποίηση «φιλέτων» γης. Είναι πολύ απλό. Πριμοδοτούνται περιέργως και εις βάρος των μη προνομιούχων καταργώντας κάθε έννοια ανταγωνισμού οι επίδοξοι αγοραστές δημόσιας περιουσίας. Κι αυτό δεν το βρίσκουν προκλητικό. Κι αυτό δεν το λένε ξεπούλημα, αλλά ταυτόχρονα κλείνουν όποιο μαγαζάκι δεν έχει να πληρώσει φόρο και μάλιστα προκαταβολικά.

Και θέλουν να μας πείσουν ότι το κράτος είμαστε όλοι εμείς. Ότι όλοι είμαστε ίδιοι κι ότι έχουμε ίσες ευθύνες, δικαιώματα και προνόμια. Κι ότι δεν είμαστε μαλάκες που δε δαγκώνουμε όποιο δάχτυλο κουνιέται στα μούτρα μας κάνοντάς μας μαθήματα καλού πολίτη και φορολογούμενου. Τώρα εγώ φταίω που δε μπορώ πάλι να πω κάτι άλλο εκτός από ένα Ε ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ;

Του Καρτέσιου

Δεν εννοώ ότι δεν είχαμε ποτέ κράτος, απλώς εμείς δεν ήμασταν ποτέ το κράτος. Κράτος ήταν τα κόμματα που έπαιρναν δάνεια αγύριστα. Κράτος ήταν κάποιοι χρυσοπληρωμένοι προσληφθέντες στην ΕΡΤ που ποτέ δεν εμφανίστηκαν στη δουλειά τους.

Διαβάστε Περισσότερα

Κύπρος: από το 'Οχι του 2004 στο Ναι του 2012

 

Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

‘Ηταν Φεβρουάριος του 2008, η βραδυά του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών στην Κύπρο. Είχε γίνει πια σαφές: ο Πρόεδρος του ‘Όχι στο σχέδιο Ανάν, αυτός που διέσωσε το κυπριακό κράτος από την αυτοκατάλυσή του, και την Ελλάδα από τις συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης, ο Τάσσος Παπαδόπουλος, είχε ηττηθεί και αποκλεισθεί.

Διαβάστε Περισσότερα